“ดนตรีไม่มีการแข่งขัน…เป็นความจริง ความฝันในดนตรี…มีบรรเลงในโลกแห่งเสรี…มีบรรเลงเพื่อชี้ชีวิตคน…”
ผมได้ยินข้อความนี้จากบทเพลงของวงคาราบาว ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจ และไม่เชื่อว่ามันเป็นจริง…แต่หลังจากที่ผมเล่นดนตรีนานขึ้น นานขึ้น และนานขึ้น จนเกือบจะเท่ากับครึงหนึ่งของชีวิตผม…ผมจึงเข้าใจได้ว่ามันเป็นจริง
การแข่งขันประกวดดนตรี หรือวงดนตรีทั้งหลาย เป็นเพียงกลยุทธ์ทางการตลาดของพวกโรงเรียนสอนดนตรีทั้งนั้น…ไม่เชื่อท่านลองดูผู้สนับสนุนการประกวดหรือผู้จัดประกวดดนตรีแต่ละครั้งสิ…เป็นสถาบันสอนดนตรีทั้งนั้น…เขาสอน…สอน…สอน…และจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีเวทีให้นักเรียนของเขาแสดงผลงาน เพื่อหวังผลทางการตลาดต่อๆไป…หากทุกคนเล่นดนตรีเพื่อหวังชนะเลิศจากการแข่งขันประกวดประชันตามเวทีต่างๆ ผมบอกได้เลยว่าพวกเขาเหล่านั้นจะไม่มีความสุขจากการเล่นดนตรีเลย พวกเขาจะไม่สามารถระบายความรู้สึกหรืออารมณ์ของเขาออกมากับดนตรีที่เขาเล่นได้อย่างเต็มที่…น่าเสียดายที่ผู้เข้าประกวดทั้งหลายถูกล้อมกรอบด้วยเกณฑ์การให้คะแนนที่กรรมการเพียงไม่กี่ท่านได้ตั้งขึ้นมา…ผมว่า…การแข่งขันดนตรีที่ดีที่สุดคือการแข่งขันกับตัวเอง…
November 17th, 2009
admin
ครั้งหนึ่งวงผมเคยไปออดิชั่นที่ร้าน “Showroom” ย่านรังสิต เพื่อที่จะเล่นร้านในเครือของเขา ปรากฏว่าวงผมได้งาน ได้เล่นที่ร้าน “ถึงพริก ถึงขิง” สาขาปทุมธานี โดยผู้ใหญ่เขาอยากได้วงดนตรีแบบแบนด์เพื่อลองเอาไปดึงดูดลูกค้าเนื่องจากยอดขายไม่ได้ตามเป้า ผมไปเล่นได้ 3-4 วัน และได้มีโอกาสคุยกับผู้บริหาร(เรียกให้มันดูเท่)ที่ตัดสินเลือกวงผมไปเล่น สาเหตุที่เขาเลือกวงผมไปเล่นนั้นผมจำไม่ได้แล้ว…แต่ที่ผมจำได้ขึ้นใจมากเลยคือ ผู้บริหารคนนี้เพิ่งมาดูแลด้านการคัดเลือกวงดนตรีได้ประมาณ 1-2 เดือน ก่อนหน้านี้เขาอยู่ฝ่ายดูแลอาหาร…พอรู้ดังนี้ผมกลับมาคิดในใจคนเดียว…ไอ้สาาดดด นี่กูเล่นดนตรีมา 10 กว่าปี(ไม่รวมเล่นกลางคืน) แต่ต้องกลับมาให้ไอ้คนที่มันเพิ่งมาดูแลงานด้านดนตรีแค่ 2 เดือนมาตัดสินอนาคตเราว่าเราจะได้งานหรือไม่เหรอเนี่ย…แม่งดูดนตรีเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้…ขอโทษที่อาจใช้คำไม่สุภาพ แต่อารมณ์นั้น ผมรู้สึกและคิดอย่างนั้นจริงๆครับ…สุดท้ายเล่นได้ครึ่งเดือน แม่งยุบวงแบนด์ เหลือเป็นซีเคว้นซ์เหมือนเดิม…ตกงาน…ตามระเบียบ…
November 17th, 2009
admin
ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีสมาชิกเว็บไซต์ nakdontri.net ทุกท่าน หลังจากที่เว็บไซต์แห่งนี้ได้เปิดตัวขึ้นมาอีกครั้งผมเองตั้งใจจะปรับปรุงเนื้อหาของเว็บไซต์ให้มีการเคลื่อนไหวอยู่เสมอ แต่ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา ทำให้เว็บแห่งนี้จึงไม่ค่อยได้อัพเดทตามที่ผมมุ่งหวังไว้ วันนี้ผมพอมีเวลาอยู่นิดหน่อย ก็เลยอยากจะเขียนคอลัมน์ขึ้นมาสักคอลัมน์หนึ่ง เพื่อที่จะแบ่งปันประสบการณ์ของผมที่ได้รับจากการเล่นดนตรีกลางคืน มาแบ่งปันให้สมาชิกทุกท่านได้อ่านกัน และหวังว่าสมาชิกทุกท่านจะนำไปปรับใช้ให้เกิดประโยชน์ได้บ้างตามสมควร เรื่องราวที่ผมได้นำมาเขียนนี้เป็นมุมมองส่วนตัวของผมที่เกิดจากประสบการณ์ของผมเอง บางเรื่องเป็นเรื่องที่หลายคนอาจทราบดีอยู่แล้วแต่กลับมองข้ามกันไป บางเรื่องอาจไม่สอดคล้องกับความเห็นของผู้อ่านบางท่าน ก็ขอให้ใช้วิจารณญาณในการรับชมก็แล้วกันครับ และหากสมาชิกท่านใดมีประสบการณ์อยากจะแบ่งปันให้เพื่อนๆได้ทราบ ผมก็ยินดีครับ ส่งเรื่องราวของท่านมาได้ที่ Lamai55555@hotmail.com ครับ
Admin:นักดนตรี.เน็ต